Εκπαιδευτική κινητικότητα

Σύγκριση του επιπέδου εκπαίδευσης των παιδιών σε σχέση με τους γονείς τους

   Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ κινητικότητα ή την έλλειψή της βασανίζει τις συνειδήσεις των κυβερνήσεων. Οι καλύτερες ευκαιρίες για εκείνους που γεννήθηκαν χωρίς το τοπικό ισοδύναμο ενός ασημένιου κουταλιού στο στόμα (ενός σπουδαίου κοινωνικού υπόβαθρου δηλαδή) είναι μια κοινή προεκλογική υπόσχεση. Ορισμένα πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι είναι δύσκολο να ικανοποιηθεί.

   Η τελευταία έκθεση του ΟΟΣΑ "Education at a Glance" συγκρίνει πόσο καλά οι πλούσιες χώρες επιτυγχάνουν την διασπορά των εκπαιδευτικών ευκαιριών, κατατάσσοντας τις χώρες ανάλογα με το ποσοστό εκείνων που βρίσκονται στην ηλικία 25 έως 64 ετών που είναι καλύτερα μορφωμένοι από τους γονείς τους. Ένα εντυπωσιακό χαρακτηριστικό είναι ότι υπάρχει μία ισχυρή συσχέτιση των χωρών με κοινωνική κινητικότητα στην κορυφή του πίνακα με τα εξαιρετικά αποτελέσματα στα τεστ σε σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (όπως μετρώνται από τα τεστ PISA του ΟΟΣΑ και άλλα). Έτσι, η Νότια Κορέα ηγείται του "πρωταθλήματος" της εκπαιδευτικής κινητικότητας, ακριβώς μπροστά από τη Φινλανδία. Και οι δύο χώρες βρίσκονται σταθερά ψηλά στην κατάταξη για τις επιδόσεις των μαθητών επίσης.

   Κάτω από αυτό όμως, τα πράγματα γίνονται περίπλοκα. Παρά το γεγονός ότι υστερούν σημαντικά σε σχέση με τα "αστέρια", η Γαλλία και η Ιρλανδία έχουν υψηλά αποτελέσματα. Επιπλέον, η Γαλλία, η Ολλανδία και η Πολωνία πηγαίνουν καλά από την άποψη των ευκαιριών, αν και οι εκπαιδευτικές επιδόσεις τους διαφέρουν : η Πολωνία και η Ολλανδία επιτυγχάνουν σημαντικά αποτελέσματα στα PISA test, ενώ η Γαλλία λιγότερο σημαντικά. Αν και η Γαλλία έχει πολλούς αποφοίτους από ελίτ πανεπιστήμια, των οποίων οι γονείς είναι επίσης καλά εκπαιδευμένοι, έχει μία εμπειρία στην προώθηση ικανών μαθητών σε καλής ποιότητας τεχνικές σχολές, πράγμα που μπορεί να εξηγήσει την υψηλή εκπαιδευτική κινητικότητά του.

   Στο κάτω άκρο του πίνακα, υπάρχουν άσχημα νέα για τη Γερμανία. Δείχνει ένα χαμηλό επίπεδο ανοδικής κινητικότητας, περίπου το ίδιο με την Τσεχική Δημοκρατία. Αλλά επειδή πολλοί Γερμανοί ταιριάζουν σε σχέση με το εκπαιδευτικό επίπεδο των γονέων τους, αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί δεν είναι περισσότερο ανήσυχοι για να είναι ουραγοί της κοινωνικής κινητικότητας στην Ευρώπη. Όσο για τη Βρετανία, όπου αποτελεί θέμα μίας πολιτικής συζήτησης, βρίσκεται κάτω από το μέσο όρο του γραφήματος.

  Το κύρος της Αμερικής ως η γη των ευκαιριών μοιάζει πάρα πολύ φθαρμένο, με μικρή ανοδική κινητικότητα από την άποψη της εκπαίδευσης και υψηλή καθοδική κινητικότητα. Ένας ανησυχητικός παράγοντας συνολικά, λέει ο Andreas Schleicher, ο οποίος διοικεί την PISA, είναι ότι «η επέκταση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, συχνά έχει αποτύχει να παράγει μεγαλύτερη κοινωνική κινητικότητα". Το γιατί και τι πρέπει να κάνουμε γι' αυτό το θέμα είναι η επόμενη μεγάλη πρόκληση από το Βερολίνο έως τη Βοστώνη και παραπέρα.

Ολόκληρο το άρθρο βρίσκεται στην ιστοσελίδα του "The Economist".

Ο λόγος των λογότυπων

Ημερήσιο γράφημα

    

    ΟΙ ΜΑΡΚΕΣ έχουν μια λογική και ένα νόημα από μόνες τους. Αλλά πόση είναι η αξία τους; Τρεις εταιρείες που μετρούν την αξία της μάρκας έχουν υγιείς διαφωνίες. Υπάρχει μία συναίνεση ότι τρεις εταιρείες τεχνολογίας, η Google, η Apple και η Microsoft ανήκουν μεταξύ των κορυφαίων πέντε. Οι απόψεις διίστανται σχετικά με το Big Blue. Και υπάρχουν σημαντικές διαφορές σχετικά με μεγάλες μάρκες κατανάλωσης. Οι Millward Brown και Interbrand θεωρούν ότι η Coca-Cola και τα McDonald είναι top-ten μάρκες. Η Brand Finance δεν συμφωνεί. Ακόμα και όταν περίπου συμφωνούν στην κατάταξη διαφωνούν στις αποτιμήσεις. Η Millward Brown, η οποία καταρτίζει τη λίστα BrandZ, τείνει να εκχωρεί τις υψηλότερες τιμές σε δολάρια. Η Brand Finance είναι πιο συντηρητική.

    Ένας λόγος για τη διακύμανση είναι η μεθοδολογία. Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι για να μετρήσει κανείς το μέγεθος μιας μάρκας (αν πρέπει να κοιτάξουμε τα έσοδα ή τα κέρδη, για παράδειγμα). Και είναι δύσκολο να υπολογίσει πόσο μια μάρκα συμβάλλει στην χρηματοοικονομική απόδοση. Η Millward Brown μιλά σε 2 εκατομμύρια καταναλωτές για να μετρήσει την επιθυμία και την πίστη που μία μάρκα εμπνέει. Η Interbrand δίνει βαρύτητα σε εσωτερικούς παράγοντες, όπως το πόσο αφοσιωμένη είναι μια εταιρεία στη δική της μάρκα. Η Brand Finance χρησιμοποιεί τα ποσοστά του δικαιώματος για τη χορήγηση αδειών από παρόμοια σήματα. (Δείτε την ιστορία μας εδώ.)

    Όσον αφορά την αξία των εμπορικών σημάτων των ιδίων εταιρειών αξιολόγησης, ο Economist έχει πραγματοποιήσει τη δική του μη επιστημονική μελέτη. Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η αξία της μάρκας Interbrand είναι υψηλότερη (με βάση 515.000 αποτελέσματα αναζήτησης της Google), ακολουθούμενη από την Brand Finance (με 332.000) και την Millward Brown (με 212.000). Η λίστα BrandZ έχει ένα ισχυρότερο σήμα από την εταιρεία συμβούλων που την παράγει, με 1,7 εκατομμύρια αποτελέσματα. Θα ήταν ενδιαφέρον να δούμε πώς οι τρεις επιχειρήσεις ταξινομούν τα δικά τους εμπορικά σήματα χρησιμοποιώντας τις αντίστοιχες μεθοδολογίες τους.

Το αυθεντικό άρθρο υπάρχει στην ιστοσελίδα του "The Economist".

Η μάχη των πέναλτι

Η διαδικασία των πέναλτι στο Παγκόσμιο Κύπελλο

Η διαδικασία των πέναλτι μετατρέπει το ποδόσφαιρο από ένα ομαδικό άθλημα σε μία προσωπική μάχη, μία αναμέτρηση μεταξύ εκτελεστή και τερματοφύλακα. Το διαδραστικό γράφημά μας οπτικοποιεί όλα τα 223 πέναλτι που εκτελέστηκαν κατά τη διάρκεια της φάσης των πέναλτι στα παιχνίδια του Παγκοσμίου Κυπέλλου, από τη στιγμή που εισήχθησαν το 1978 μέχρι τους τρέχοντες αγώνες. Κάνοντας κλικ σε μία κουκίδα εμφανίζεται ο παίκτης και το παιχνίδι (και μερικές φορές ένα video clip της εκτέλεσης). Συνολικά, περίπου το 70% των εκτελέσεων βρήκαν δίκτυα, ενώ στο 10% η μπάλα βρέθηκε εντελώς εκτός τέρματος, σύμφωνα με τα στοιχεία από την Opta Sports. Από τις ομάδες που πέρασαν στη νοκ - άουτ φάση στο φετινό τουρνουά, η Γερμανία έχει το καλύτερο ρεκόρ, σκοράροντας σε 17 από 18 προσπάθειες.

Το διαδραστικό γράφημα βρίσκεται στην ιστοσελίδα του "The Economist".

Η καλοσύνη των εθνών

Ένας νέος δείκτης κατατάσσει την εθνική αξιοπρέπεια

Από το διάστημα, η ανοιχτή μπλε κουκίδα του πλανήτη μας φαντάζει ως μία σφαίρα χωρίς σύνορα που επιπλέει ανάμεσα στα αστέρια. Αλλά oi άνδρες του κόσμου γνωρίζουν καλύτερα : η γη είναι σκαλισμένη σε χώρες. Τα σύνορα μας χωρίζουν. Μας οδηγούν να αναζητούμε το προσωπικό μας συμφέρον, αντί να επιδιώκουμε μια κοινή, πλανητική αλληλεγγύη. Όμως, ο Δείκτης Καλής Χώρας, που κυκλοφόρησε στις 24 Ιουνίου από τον Simon Anholt, έναν ανεξάρτητο σύμβουλο πολιτικής, έχει ως στόχο να το ξεπεράσει αυτό. Κατατάσσει τις χώρες με βάση το πόσα κάνουν για τις άλλες χώρες σε παγκόσμιο επίπεδο. Η Ιρλανδία και η Φινλανδία βρίσκονται στην κορυφή. Η Λιβύη είναι στον πάτο. Το μέτρο βασίζεται σε 35 σύνολα δεδομένων τα οποία κατανέμονται σε επτά τομείς, όπως η τεχνολογία, η υγεία και ο πολιτισμός. Η ιδέα είναι έξυπνη, αλλά η εκτέλεση είναι δύσκολη. Ο δείκτης ταξινομεί συχνά τις χώρες με βάση το Α.Ε.Π. για να δώσει στις φτωχές χώρες μια ευκαιρία εναντίον των πλούσιων χωρών. Αυτό είναι ωραίο, αλλά είναι η Κύπρος πραγματικά ένας ηγέτης τεχνολογίας ή η Μάλτα ένα πολιτιστικό υπόδειγμα; Και ο τομέας "ειρήνη και ασφάλεια" είναι εσφαλμένος : τιμωρεί τις χώρες που εμπλέκονται σε ένοπλες συγκρούσεις στο εξωτερικό ή που πωλούν όπλα. Θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι αυτό προωθεί έναν σταθερό κόσμο. Παρόλα αυτά, ο δείκτης είναι μια αξιόλογη άσκηση για να φανταστούμε πώς οι χώρες θα μπορούσαν να ανταγωνιστούν η μία την άλλη, όταν έχουν ως στόχο να εξυπηρετήσουν τους άλλους.

Το αυθεντικό άρθρο βρίσκεται στην ιστοσελίδα του "The Economist".

Γκοοοοοοοοοοοοοολ

Τα γκολ που έχουν επιτευχθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου ανά λεπτό

ΚΑΘΩΣ ΤΟ 20ο Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA ξεκινά αυτή την εβδομάδα στη Βραζιλία, θα εξετάσουμε το παιχνίδι μέσω στατιστικών. Το διαδραστικό γράφημα που παρουσιάζεται απεικονίζει κάθε γκολ στα προηγούμενα παιχνίδια του Παγκοσμίου Κυπέλλου ανά λεπτό, είτε από ανοικτό παιχνίδι, από πέναλτυ ή αυτογκόλ (συμπεριλαμβανομένου του επιπλέον χρόνου). Τα φίλτρα επιτρέπουν να δούμε δεδομένα ανά χώρα, ανά χρόνο και ανά γύρο επίτευξης. Πατώντας πάνω σε μία κουκίδα αποκαλύπτεται το παιχνίδι και το τελικό σκορ. Περισσότερα από 2.200 γκολ έχουν επιτευχθεί από το 1930 (η Βραζιλία έχει πετύχει το ένα δέκατο από αυτά), με μέσο όρο 2,9 γκολ ανά παιχνίδι, συμπεριλαμβανομένων των παιχνιδιών με ισοπαλία χωρίς τέρματα, τα οποία δεν φαίνονται στο διάγραμμα. Κάποιος μπορεί να περιμένει μια συγκέντρωση των γκολ στα τελευταία δέκα λεπτά της κανονικής διάρκειας, αλλά το 18ο και το 75ο λεπτό έχουν αποδειχθεί γόνιμα. Όσο για το πώς συγκρίνεται το τουρνουά του 2014, θα ενημερώνουμε το γράφημα καθημερινά για να σας κρατήσει ικανοποιημένους και μέσα στο στόχο - ακόμα και αν η ομάδα σας δεν είναι.

Το αυθεντικό άρθρο υπάρχει στη σελίδα του "The Economist"

Άρης ή συντριβή

Ο διεθνής αγώνας για να φτάσουμε στον γειτονικό πλανήτη της Γης

Δυο νέα διαστημικά οχήματα ξεκίνησαν για τον Άρη αυτό το μήνα : το Mars Orbiter Mision της Ινδίας και το MAVEN της Αμερικής. Παρά το γεγονός ότι η εξερεύνηση του Άρη εξακολουθεί να ακούγεται φουτουριστική, πάνω από μισός αιώνας έχει περάσει από τότε που η Σοβιετική Ένωση άρχισε τις προσπάθειες να στείλει ρομπότ εκεί. Δεν ήταν εύκολο. Το ποσοστό επιτυχίας είναι ελαφρώς λιγότερο από το 50%, οδηγώντας σε φλεγματικά αστεία μεταξύ των αστρονόμων για την "Μεγάλη Γαλαξιακή Λάμια", ένα αόρατο, διαστημικό τέρας του οποίου η προτιμώμενη διατροφή είναι οι διαστημικές αποστολές στον Άρη. Ωστόσο, ο μισός αιώνας της εξερεύνησης έχει επίσης επιτρέψει στους επιστήμονες και τους χαρτογράφους να σχεδιάσουν λεπτομερείς χάρτες. Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τη θέση των επιτυχημένων οχημάτων που έχουν φθάσει την επιφάνεια του Άρη. (Μία επισήμανση: τα μπλε τμήματα του χάρτη δεν αντιπροσωπεύουν νερό, αλλά τμήματα της επιφάνειας κάτω από ένα ορισμένο ύψος. Είναι επίσης μια προβολή Mercator, που στρεβλώνει τις αποστάσεις κοντά στους πόλους. Ως εκ τούτου, ο χάρτης μας δείχνει μόνο τα μέσα γεωγραφικά πλάτη. Το όχημα Phoenix πρέπει κανονικά να εμφανίζεται κάπου βόρεια από το επάνω άκρο του χάρτη.)

Το αυθεντικό άρθρο βρίσκεται στην ιστοσελίδα του The Economist.

Η μάχη της κονσόλας

• 
  

Η μάχη μεταξύ των μηχανών βιντεοπαιχνιδιών

Προετοιμαστείτε για μια νέα μάχη με απανωτά χτυπήματα ανάμεσα στις κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών. Στις 22 Νοεμβρίου η Microsoft ξεκινά την πώληση του Xbox One, μια εβδομάδα μετά η Sony κυκλοφόρησε το PS4 και ισχυρίστηκε ότι πωλήθηκαν ένα εκατομμύριο κομμάτια την πρώτη ημέρα. Οι οπαδοί τυχερών παιχνιδιών εδώ και καιρό αναρωτιούνται εάν αυτό δεν μπορεί να είναι ο τελευταίος ενθουσιασμός σχετικά με τις υψηλής τεχνολογίας οικιακές κονσόλες, μετά από τη δημοτικότητα των απλούστερων, φιλικών προς την οικογένεια μηχανημάτων, όπως το Wii της Nintendo, και των τεχνολογικά μέτριων παιχνιδιών για smartphones και tablets. Όταν το PS2 της Sony κυκλοφόρησε το 2000 χωρίς αντίπαλο, έγινε η μεγαλύτερη σε πωλήσεις οικιακή κονσόλα ποτέ, βοηθούμενη με ένα στόλο από διασκεδαστικά παιχνίδια. Η σπανιότητα των δημοφιλών παιχνιδιών έχει πλήξει τις πωλήσεις του Wii U, που εισήχθη στην αγορά τον περασμένο Νοέμβριο. Η IHS, μια εταιρεία έρευνας αγοράς, αναμένει ότι το PS4 και το Xbox One θα το ξεπεράσουν σε πωλήσεις, με τη μηχανή της Sony να επιτυγχάνει το καλύτερο αποτέλεσμα. Ωστόσο, οι πωλήσεις του Xbox 360 και PS3 έφτασαν σε κορύφωση έξι χρόνια μετά το αργό τους ξεκίνημα, οπότε υπάρχει ακόμα αρκετά για να παίξετε.

Το αυθεντικό άρθρο θα το βρείτε στην ιστοσελίδα του The Economist.

Μετρώντας τον σφυγμό της Ευρώπης

Διαδραστική επισκόπηση του ευρωπαϊκού Α.Ε.Π., του χρέους και της απασχόλησης.

   Μετά από μία μακρά περίοδο "ψύξης", μια αργή περίοδος "απόψυξης" είναι σε εξέλιξη για την ευρωπαϊκή οικονομία. Σε όλη την ισχυρή Ευρωπαϊκή Ένωση των 28 μελών, το Α.Ε.Π. θα παραμείνει στάσιμο φέτος (μετά την υποχώρησή του κατά 0,5% το 2012) και θα επεκταθεί κατά 1,4% το 2014, σύμφωνα με τις νέες προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις 5 Νοεμβρίου. Σε όλη την ισχυρή ζώνη του ευρώ των 17 μελών η ανάκαμψη μπήκε σε μία πορεία μετά από μια διπλή ύφεση διάρκειας 18 μηνών, αλλά είναι μία αδύναμη ανάκαμψη. Για το 2013 ως σύνολο το Α.Ε.Π. θα μειωθεί κατά 0,4% (μετά από μείωση κατά 0,6% το 2012). Στη συνέχεια, θα αυξηθεί κατά 1,1% το 2014.

   Όπως είναι τα δεδομένα του τρέχοντος έτους, η αύξηση το 2014 θα είναι ισχυρότερη (4,1%) στη Λετονία, το οποίο οφείλεται στην ένταξή της στη ζώνη του ευρώ τον Ιανουάριο. Πράγματι, τα τρία κράτη της Βαλτικής, συμπεριλαμβανομένης της Λιθουανίας που βρίσκεται εκτός της ζώνης του ευρώ και της Εσθονίας που βρίσκεται ήδη σε αυτή, θα είναι οι τρεις ταχύτερα αναπτυσσόμενες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά η κύρια κινητήρια δύναμη πίσω από την ανάκαμψη της ζώνης του ευρώ θα είναι ένας συνδυασμός της γερμανικής ανάπτυξης του 1,7%, και μίας μικρής επιστροφής στην ανάπτυξη της Ιταλίας και της Ισπανίας, τρίτης και τέταρτης μεγαλύτερης οικονομίας της ευρωζώνης. Εκτός της ζώνης του ευρώ, η Σουηδία και η Βρετανία αναμένεται να τα πάνε καλά το 2014, με αύξηση της τάξης του 2,8% και 2,2% αντίστοιχα. 

   Οι χειρότερες επιδόσεις το επόμενο έτος θα είναι και οι δύο στη ζώνη του ευρώ, όπου το Α.Ε.Π. θα συνεχίσει να μειώνεται σε δύο χώρες. Η πτώση της οικονομίας της Κύπρου θα συνεχίσει, με περαιτέρω συρρίκνωση, κατά 3,9%. Και το Α.Ε.Π. της Σλοβενίας θα γλιστρήσει και πάλι, κατά 1%. Παρόλα αυτά, αυτό σηματοδοτεί μια μεγάλη βελτίωση σε σχέση με το τρέχον έτος, όταν το Α.Ε.Π. αναμένεται ότι θα μειωθεί σε οκτώ χώρες της ζώνης του ευρώ και δέκα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

   Η ανάκαμψη θα φέρει λίγη χαρά για τους ανέργους. Η ανεργία στη ζώνη του ευρώ αναμένεται να παραμείνει στο 12,2% το 2014. Στην Ε.Ε. ως σύνολο θα μειωθεί ελαφρά, από 11,1% φέτος σε 11,0% το 2014.

   Το διαδραστικό γράφημα (ενημέρωση 5 Νοέμβρη 2013) εμφανίζει τις τελευταίες οικονομικές και δημοσιονομικές διαφορές σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το αυθεντικό άρθρο βρίσκεται στην ιστοσελίδα του The Economist, μαζί με ένα πολύ ενδιαφέρον διαδραστικό γράφημα, που παρουσιάζει με σαφή τρόπο τις διαφορές ανάμεσα στις χώρες τις Ε.Ε. και της ζώνης του ευρώ, καθώς επίσης και τις θετικές εκτιμήσεις για την ελληνική οικονομία για το 2014, τόσο σε σχέση με την ανάκαμψη και το πλεόνασμα, όσο και σε ένα μικρό βαθμό για την απασχόληση.

Φύλο και ισότητα

Πώς τα πηγαίνουν οι γυναίκες σε όλο τον κόσμο

Εδώ και οκτώ χρόνια, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ έχει κυκλοφορήσει μια κατάταξη για το πώς οι γυναίκες γεφυρώνουν το χάσμα σε σύγκριση με τους άνδρες όσον αφορά τη συμμετοχή στην πολιτική, τις οικονομικές ευκαιρίες, την υγεία και την εκπαίδευση. Την υψηλότερη κατάταξη έχουν οι Σκανδιναβικές χώρες. Σχεδόν στα δύο τρίτα των 136 χωρών που εξετάστηκαν το χάσμα μειώθηκε (περιέργως, οι Φιλιππίνες κατέλαβαν την 5η θέση και η Κούβα την 15η, πολύ πιο μπροστά από τη Βρετανία και την Αμερική). Ωστόσο, η συνολική απόδοση παρουσιάζει ενδιαφέρουσες διαφορές. Κοιτάζοντας τις χώρες του G20 - ένα σύνολο χωρών από όλες τις περιοχές του πλανήτη που παίζουν ρόλο στη χάραξη της διεθνούς πολιτικής - ο βαθμός στον οποίο η ισότητα στον τομέα της υγείας και της εκπαίδευσης έχει επιτευχθεί είναι εντυπωσιακός. Οι πιο αξιοσημείωτες ακραίες τιμές παρουσιάζονται στην Τουρκία και στην Νότια Κορέα, οι οποίες και οι δύο φαίνονται έτοιμες να "αποφοιτήσουν" από την ομάδα των αναδυόμενων αγορών - αλλά από την άποψη της ισότητας των φύλων, μοιάζουν να έχουν περισσότερη δουλειά να κάνουν. Και η Ιαπωνία παρουσιάζει ιδιαίτερα θλιβερή εικόνα : η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία κατατάσσεται στην 105η στην έκθεση του Φόρουμ.

Το αυθεντικό άρθρο θα το βρείτε στην ιστοσελίδα του "The Economist".

Κάντε το όπως η Βρετανία

H παγκόσμια κυριαρχία του όμορφου παιχνιδιού

Η Ποδοσφαιρική Ένωση της Αγγλίας (FA) γιορτάζει τα 150 χρόνια από την εποχή που «οι κανόνες του παιχνιδιού» συμφωνήθηκαν από μια δωδεκάδα από λέσχες και σχολεία στην ταβέρνα "Freemasons" στο Λονδίνο τον Οκτώβριο του 1863. Από τότε το παιχνίδι έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο, έχει γίνει το πιο δημοφιλές άθλημα, με πάνω από 250 παίκτες, από διεθνείς σούπερ σταρ μέχρι παιδιά. Από τότε που οι «κανόνες» θεσπίστηκαν, 209 χώρες και περιοχές έχουν σχηματίσει εθνικές ενώσεις. Ωστόσο, ένα σημείο κορεσμού εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1990. Έκτοτε μόνο οι νεοσυσταθείσες χώρες του Ανατολικού Τιμόρ και του Νότιου Σουδάν έχουν προσθέσει ενώσεις. Η Ομοσπονδία της Γροιλανδίας ελπίζει ότι τα τεχνητά γήπεδά της θα της επιτρέψουν να γίνει μέλος της FIFA (Διεθνής Ομοσπονδία Αθλητικών Ενώσεων, που ιδρύθηκε το 1904) στο εγγύς μέλλον.

Το ποδόσφαιρο παραμένει μια εμμονή στα έθνη του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά αυτός ο ενθουσιασμός δεν έχει τόσο αποτυπωθεί στα αποτελέσματα στη διεθνή σκηνή τις τελευταίες δεκαετίες. Η Αγγλία οδηγεί το δρόμο σε σχέση με τον αριθμό των συλλόγων, με περισσότερους από 42.000 που υπάγονται στη δικαιοδοσία της Ποδοσφαιρικής Ένωσης, πάνω από 10.000 περισσότερους από τη χώρα που βρίσκεται στη δεύτερη θέση, τη Βραζιλία. Η Σκωτία έχει τρεις φορές περισσότερα εγγεγραμμένα ποδοσφαιρικά κλαμπ από την Κίνα. Περίπου 26.000 από συλλόγους του κόσμου έχουν τουλάχιστον μία ομάδα γυναικών.

Το αυθεντικό άρθρο, όπως και δύο διαδραστικά διαγράμματα, βρίσκονται στην ιστοσελίδα του "The Economist".

Αναμονή για εργασία

Η μακροχρόνια ανεργία μαστίζει όλο και περισσότερο την Ευρώπη και την Αμερική

Περισσότερο από το ένα τρίτο των ανέργων στις πλούσιες χώρες βρίσκονται εκτός εργασίας για περισσότερο από ένα χρόνο. Από τότε που ξεκίνησε η οικονομική κρίση ο αριθμός των μακροχρόνια ανέργων έχει διπλασιαστεί σε περίπου 17 εκατομμύρια, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, ένα ινστιτούτο σκέψης. Στην Ισπανία, ο συγκλονιστικός αριθμός των 3 εκατομμυρίων ανθρώπων βρίσκονται εκτός εργασίας για περισσότερο από 12 μήνες, περίπου ο ίδιος αριθμός όπως στην Αμερική, του οποίου όμως το εργατικό δυναμικό είναι σημαντικά μεγαλύτερο. Το πρόβλημα μπορεί να είναι αυτοτροφοδοτούμενο. Οι δεξιότητες περιορίζονται όταν δεν χρησιμοποιούνται, οι άνεργοι αποθαρρύνονται και οι εργοδότες είναι λιγότερο διατεθειμένοι να τους προσλάβουν. Ωστόσο, μερικές ευρωπαϊκές χώρες έχουν δει μια πτώση της μακροχρόνιας ανεργίας. Στη Γερμανία, η οικονομική ανάκαμψη και οι μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας σημαίνει ότι υπάρχουν σχεδόν 1 εκατομμύριο λιγότερα άτομα εκτός εργασίας σήμερα από ότι στο τέλος του 2007. Και η Ελβετία, όπου το ποσοστό ανεργίας μόλις έφτασε πάνω από 4%, βρήκε δουλειά για εκείνους που είχαν ξεμείνει με το επίδομα ανεργίας. Για τις περισσότερες χώρες του ΟΟΣΑ, όμως, το υψηλό και αυξανόμενο ποσοστό των μακροχρόνια ανέργων είναι μια απειλή για την οικονομική τους ανάπτυξη.

Το αυθεντικό άρθρο θα το βρείτε στην ιστοσελίδα του The Economist.

Έρευνα για την αξία του επαγγέλματος των εκπαιδευτικών

Με ποια επαγγέλματα συνδέεται η κοινωνική θέση των εκπαιδευτικών

Τι αξία και σεβασμό δίνουν οι διαφορετικές κοινωνίες στους εκπαιδευτικούς; Ένας τρόπος για να μετρηθεί αυτό είναι με τον εντοπισμό άλλων επαγγελμάτων που οι άνθρωποι συνδέουν με τη διδασκαλία. Μεταξύ των κορυφαίων πέντε είναι ο βιβλιοθηκονόμος (γεγονός που υποδηλώνει μια διοικητική εργασία) και ο γιατρός (που παραπέμπει περισσότερο σε κύρος και σπουδαιότητα). Το πιο κοινό επάγγελμα ήταν ο κοινωνικός λειτουργός, το οποίο αναφέρεται σε 14 από 21 χώρες που συμμετείχαν στην έρευνα από τον Varkey GEMS Foundation, που αποτελεί τον φιλανθρωπικό βραχίονα της GEMS Education, μια επιχείρηση της εκπαίδευσης. Η Αμερική και η Βραζιλία τείνουν πιο κοντά στο βιβλιοθηκάριος. Οι πιο ενδιαφέρουσες ακραίες τιμές βρίσκονται στην Ασία. Οι Ιάπωνες βλέπουν τους εκπαιδευτικούς πλέον σαν υπαλλήλους της κυβέρνησης (κατανοητό για ένα περιβάλλον όπου η δημόσια εκπαίδευση είναι ιδιαίτερα πολιτικοποιημένη). Στην Κίνα, αντίθετα, η διδασκαλία πλέον συνδέεται με τους γιατρούς, κατά περισσότερο από το ένα τρίτο των ανθρώπων. Στην Αμερική και τη Βρετανία, περίπου το 5% τους βλέπουν με τον ίδιο τρόπο.

Το αυθεντικό άρθρο θα το βρείτε στην ιστοσελίδα του The Economist.

Άδεια στομάχια

Η παγκόσμια πείνα μειώνεται, αλλά η μείωση δεν είναι αρκετά γρήγορη

Ένας στους οκτώ ανθρώπους ήταν σε κατάσταση πείνας το 2012, ή αλλιώς 870 εκατομμύρια, σύμφωνα με μία μελέτη από τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας του Ο.Η.Ε. (με βάση μία δίαιτα με λιγότερες από 1.800 θερμίδες την ημέρα). Τα παιδιά πλήττονται ιδιαίτερα καθώς η πείνα βλάπτει τη σωματική και γνωστική τους ανάπτυξη. Ο Δείκτης Παγκόσμιας Πείνας, που επινοήθηκε από το Διεθνές Ινστιτούτο Έρευνας Διατροφικής Πολιτικής, μία δεξαμενή σκέψης που εδρεύει στην Ουάσιγκτον, παρακολουθεί την πρόοδο όσον αφορά την καταπολέμηση της πείνας και του υποσιτισμού, το οποίο περιλαμβάνει την ποιότητα, καθώς και την ποσότητα της διατροφής. Ο δείκτης καλύπτει 120 αναπτυσσόμενες χώρες, που αντιπροσωπεύουν το 84% του παγκόσμιου πληθυσμού. Αποτελείται από τρία εξίσου σταθμισμένα μέτρα : το ποσοστό των ανθρώπων που υποσιτίζονται, τον πληθυσμό κάτω των πέντε ετών που είναι λιποβαρής και την θνησιμότητα στον πληθυσμό κάτω των πέντε ετών. Ενώ ο συνολικός παγκόσμιος δείκτης έχει μειωθεί κατά 34% από το 1990, περίπου 19 χώρες, με συνολικό πληθυσμό 1,6 δισεκατομμύρια ταξινομούνται ως χώρες που έχουν "ανησυχητικά" ή "εξαιρετικά ανησυχητικά" επίπεδα πείνας. Οι περισσότερες είναι στην Αφρική και την Ασία, όπου οι φυσικές καταστροφές και η κλιματική αλλαγή δημιουργεί εκεί καταστάσεις ιδιαίτερα ευάλωτες στην έλλειψη τροφίμων.

Το αυθεντικό άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε στην ιστοσελίδα του "The Economist".

Παγκόσμιες προβλέψεις του Α.Ε.Π. για το 2013 και το 2014 από το Δ.Ν.Τ.

Η παγκόσμια οικονομία θα αναπτυχθεί κατά 2,9% φέτος και κατά 3,6% το 2014, σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις από το Δ.Ν.Τ.. Η οικονομική ανάπτυξη αναθεωρήθηκε προς τα κάτω σε σχέση με τις εκτιμήσεις του Ιουλίου (κατά 0,3 και 0,2 ποσοστιαίες μονάδες αντίστοιχα), χάρη στις δυσμενέστερες προοπτικές για τις αναδυόμενες αγορές, οι οποίες τον τελευταίο καιρό αποτελούν την κύρια μηχανή ανάπτυξης του κόσμου. Η επιβράδυνση της Κίνας αντιπροσωπεύει το μεγαλύτερο εμπόδιο, ειδικά για τους εξαγωγείς εμπορευμάτων. Ο ρυθμός ανάπτυξης στις προηγμένες οικονομίες θα πρέπει να συνεχίσει να αυξάνεται. Η οικονομία της Αμερικής θα αυξηθεί κατά 2,6% το επόμενο έτος. Η οικονομία της διακρίνεται από την αύξηση του πλούτου των νοικοκυριών και των τιμών των κατοικιών, καθώς και από μια χαλάρωση των συνθηκών των τραπεζικών δανείων. Οι αυξητικές πολιτικές (γνωστές και ως "Abenomics») του Πρωθυπουργού της Ιαπωνίας, Σίνζο Άμπε, μπορεί να ενισχύσουν το Α.Ε.Π. της κατά 1%, αν και η αύξηση των μισθών παραμένει υποτονική. Ακόμη και η ζώνη του ευρώ απολαμβάνει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη των επιχειρήσεων. Αλλά οι προβλέψεις για την ανάπτυξη στηρίζονται σε διάφορες υποθέσεις και το Δ.Ν.Τ. προειδοποιεί για δυσάρεστες δευτερογενείς επιδράσεις από τις πολιτικές σε ορισμένες από τις μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου: για παράδειγμα ένα επικίνδυνο κυβερνητικό δημοσιονομικό αδιέξοδο στην Αμερική, η μη ολοκλήρωση της μεταρρύθμισης στην Ιαπωνία, και η στασιμότητα και η υψηλή ανεργία σε ολόκληρη την ευρωζώνη. Οι αναδυόμενες αγορές, πολλές από τις οποίες έχουν ήδη δει αποσταθεροποιητικές εκροές κεφαλαίων και βύθιση των τιμών των περιουσιακών στοιχείων, μπορεί να αγωνίζονται να ξεπεράσουν τη θύελλα.

Το πρωτότυπο άρθρο θα το βρείτε στην ιστοσελίδα του "The Economist". Στο άρθρο αυτό θα βρείτε επίσης έναν πολύ ενδιαφέρον διαδραστικό χάρτη.

Το Παγκόσμιο Α.Ε.Π.

O ρυθμός της παγκόσμιας ανάπτυξης αυξήθηκε κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2013, μόλις το τρίτο τρίμηνο επιτάχυνσης μέσα σε τρία χρόνια. Ενισχυμένη από την αύξηση της παραγωγής στον πλούσιο κόσμο, η παγκόσμια παραγωγή ήταν κατά 2,4% υψηλότερη σε σύγκριση με το δεύτερο τρίμηνο του 2012. Αλλά ο κόσμος εξαρτάται επικίνδυνα από την Κίνα, η οποία συνεχίζει να αναπτύσσεται αυτή την περίοδο. Από τις αρχές του 2010, μόνη της έχει συνεισφέρει με πάνω από το ένα τρίτο της παγκόσμια ανάπτυξης, με ένα άλλο 40% να προέρχεται από τον υπόλοιπο αναπτυσσόμενο κόσμο. Κάτω από το βάρος του χρέους από την οικονομική κρίση, η ανάπτυξη των πλούσιων χωρών έχει αρτηριοσκληρωθεί. Χωρίς την Αμερική, ο πλούσιος κόσμος έχει παράσχει μόνο το 10% της παγκόσμιας ανάπτυξης από το 2010, ενώ η Αμερική έχει συνεισφέρει ένα άλλο 12,5%.

Το άρθρο προέρχεται από την ιστοσελίδα του The Economist και μπορείτε να το βρείτε στο σύνδεσμο αυτό.

Παίρνοντας τον σφυγμό της Ευρώπης

Μία διαδραστική σύνοψη του ευρωπαϊκού Α.Ε.Π., χρέους και απασχόλησης.

   Παρ'όλη τη μεγάλη βελτίωση των χρηματοοικονομικών συνθηκών κατά τους τελευταίους εννέα μήνες που ακολούθησαν την απόφαση του Μάριο Ντράγκι, του επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, να κάνει "ό,τι χρειάζεται" για να σώσει το ενιαίο νόμισμα, η ευρωζώνη παραμένει σε ύφεση. Η παραγωγή μειώθηκε κατά 0,2% τους πρώτους τρεις μήνες του 2013 σε σχέση με το επίπεδο της στο τέλος του 2012, το έκτο συνεχόμενο τρίμηνο ύφεσης που ξεκίνησε στο τέλος του 2011. Το Α.Ε.Π. αυξήθηκε κατά μόλις 0,1% στη Γερμανία, τη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης και μειώθηκε κατά 0,2% στη Γαλλία, τη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία. Οι μειώσεις στη νότια Ευρώπη ήταν πολύ μεγαλύτερες, με το Α.Ε.Π. να μειώνεται κατά 0,5% στην Ιταλία και στην Ισπανία και κατά 1,3% στην Κύπρο. 

   Οι προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις αρχές Μαΐου έδειξαν ετήσια συρρίκνωση του Α.Ε.Π. της ευρωζώνης κατά 0,4% το 2013 που ακολούθησε μία συστολή κατά 0,6% το 2012. Η οικονομική οπισθοχώρηση θα είναι πολύ πιο βαθιά στην περιφέρεια του ενιαίου νομίσματος από ότι στον πυρήνα. Η Κύπρος θα πάρει τα ηνία από την Ελλάδα με τα χειρότερα στοιχεία αυτή τη χρονιά καθώς το Α.Ε.Π. της συρρικνώνεται κατά 8,7% (μία πρόβλεψη που μπορεί εύκολα να αποδειχθεί αισιόδοξη). Οι Βαλτικές χώρες θα συνεχίζουν να λάμπουν. Η οικονομία που ευημερεί περισσότερο ανάμεσα στις 17 χώρες της ευρωζώνης συνεχίζει να είναι της Εσθονίας, της οποίας το Α.Ε.Π. θα αυξηθεί κατά 3% το 2013. Ανάμεσα στις 27 χώρες της ΕΕ, η Λετονία η οποία αναμένεται να υιοθετήσει το ευρώ τον ερχόμενο Ιανουάριο θα έχει τα καλύτερα στοιχεία, με το Α.Ε.Π. της να αυξάνεται κατά 3,8%.

   Το χάσμα ανάμεσα στον πυρήνα και την περιφέρεια είναι μεγάλο στην αγορά εργασίας. Η ανεργία στη Γερμανία ήταν μόλις 5,4% του εργατικού δυναμικού τον Μάρτιο του 2013, ενώ στην Ελλάδα και στην Ισπανία ήταν περίπου 27%. Το χάσμα είναι ακόμα μεγαλύτερο στους νέους. Στη Γερμανία το ποσοστό ανεργίας των νέων ήταν 7,6% τον Μάρτιο, ενώ στην Ισπανία ήταν 56% και στην Ελλάδα έφτασε τον Φεβρουάριο το 64%. Αυτοί οι αριθμοί παραμορφώνουν το μέγεθος της ανεργίας των νέων, καθώς πολλοί νέοι βρίσκονται σε σπουδές πλήρης απασχόλησης κι έτσι δεν λογαριάζονται ως μέρος του εργατικού δυναμικού (στον παρονομαστή δηλαδή του κλάσματος του ποσοστού ανεργίας). Αλλά το αποκορύφωμα είναι ο διχασμός ανάμεσα στην βόρεια και τη νότια Ευρώπη.

   Παρόλα αυτά, υπάρχει μία μεγαλύτερη επανισορρόπηση στην περιφέρεια απ' ότι ορισμένες φορές εκτιμάται. Το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, το οποίο είχε φουσκώσει την πρώτη δεκαετία του ευρώ, έχει περιοριστεί. Το έλλειμμα της Πορτογαλίας έχει συρρικνωθεί από 12,6% του Α.Ε.Π. το 2008 σε 1,5% το 2012. Κατά την ίδια περίοδο το έλλειμμα της Ελλάδας έχει πέσει από 15% σε 3%. Το  ισοζύγιο του πρωτογενούς προϋπολογισμού (δηλαδή χωρίς τις πληρωμές τόκων) - ένα σημαντικό μέτρο για τον καθορισμό της σταθερότητας στα δημόσια οικονομικά - επίσης βελτιώνεται. Το ισοζύγιο της Ελλάδας αναμένεται να αγγίξει το μηδέν το 2013 - μία ασυνήθιστη επανάκαμψη από το έλλειμμά της του 10,5% του Α.Ε.Π. το 2009. Ωστόσο το μεγαλύτερο πρωτογενές έλλειμμα στην ΕΕ αυτό το έτος θα έχει η Βρετανία (με 3,9% του Α.Ε.Π.).

   Παρ'όλες αυτές τις βελτιώσεις, τα επίπεδα του δημοσίου χρέους είναι ανησυχητικά υψηλά στην περιφέρεια. Παρ'όλη μία αναδιάρθρωση χρέους στο τέλος του προηγούμενου έτους και την παραγραφή περισσότερου από το μισό του ιδιωτικά κατεχόμενου χρέους το Μάρτιο του 2012, το ελληνικό χρέος θα φτάσει στο 175% του Α.Ε.Π. μέχρι το τέλος του έτους, ένα αφόρητο βάρος. Παρόλο που η Ελλάδα έχει τη βοήθεια της διαφοροποίησης των επιτοκίων και της επέκτασης της ωριμότητας των δανείων με πολύ χαμηλά επιτόκια, χρειάζεται μία περαιτέρω ανακατανομή, αυτή τη φορά του χρέους του επίσημου τομέα. Το χρέος της Ιταλίας συνεχίζει να αυξάνεται, στο 131% του Α.Ε.Π. αυτή τη χρονιά και το χρέος της Ιρλανδίας και τη Πορτογαλίας προβλέπεται να φτάσει το 123%.

   Το διαδραστικό γράφημα (που αναθεωρήθηκε στις 18 Ιουλίου 2013) παρουσιάζει τις τελευταίες οικονομικές και χρηματοοικονομικές διαφορές σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το αυθεντικό άρθρο βρίσκεται στην ιστοσελίδα του The Economist.

Ουσιαστικές αντιδράσεις

Η πυρηνική ενέργεια μειώνεται, παρόλους τους νέους αντιδραστήρες.

Τριάντα μία χώρες παράγουν πυρηνική ενέργεια, με αυτές που τη χρησιμοποιούν για περισσότερο από το 30% της ηλεκτρικής ενέργειάς τους να είναι όλες στην Ευρώπη. Ο αριθμός των κρατών που κατασκευάζουν πυρηνικά εργοστάσια ανέβηκε από ένα την προηγούμενη χρονιά σε 14 φέτος. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα άρχισαν την κατασκευή μίας μονάδας Νοτιοκορεατικού σχεδιασμού το 2012 και μίας ακόμα το 2013, το πρώτο μη πυρηνικό έθνος που άρχισε να κατασκευάζει ένα πυρηνικό εργοστάσιο για 27 χρόνια. Αλλά ο ρόλος της βιομηχανίας στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας συνεχίζει να μειώνεται, σύμφωνα με τη φετινή αναφορά της Παγκόσμιας Πυρηνικής Βιομηχανίας, μία επιτομή ανάλυσης και δεδομένων από έναν ακτιβιστή και ειδικό, τον Mycle Schneider. Ο αριθμός τον αντιδραστήρων έφτασε στο μέγιστο το 2002 σε 444, συγκρινόμενο με τα 427 σήμερα. Το μερίδιο της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγουν μειώθηκε κατά 12% σε σχέση με το μέγιστο το 2006, κυρίως εξαιτίας του μετα-Φουκουσίμα κλεισίματος μονάδων στην Ιαπωνία. Σε αναλογία με το σύνολο της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται, η πυρηνική ενέργεια έφτασε στο μέγιστο το 1993 με 17% και τώρα έχει πέσει στο 10%. Η μέση ηλικία των μονάδων που λειτουργούν αυξάνεται, με τον αριθμό αυτών που είναι πάνω από 40 ετών (31 εργοστάσια για την ώρα) να αυξάνεται αρκετά γρήγορα.

Το αυθεντικό άρθρο βρίσκεται στην ιστοσελίδα του The Economist.

Οι εκτιμήσεις των οικονομολόγων

Κάθε μήνα ζητάμε από μία ομάδα οικονομικών εκτιμητών την πρόβλεψή τους σχετικά με την επέκταση του Α.Ε.Π., τις τιμές καταναλωτών και το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών για 14 οικονομίες (δείτε τη μηνιαία πρόβλεψη εδώ). Τα διαγράμματα παρακάτω δείχνουν το εύρος των εκτιμήσεων για την οικονομική ανάπτυξη και τον πληθωρισμό αυτή τη χρονιά. Οι προβλέψεις για το Α.Ε.Π. της Ιαπωνίας είναι αυτή με το μεγαλύτερο εύρος, που κειμένεται από 1,1% μέχρι 2,4%. Αντίθετα, οι ερωτώμενοι συμφωνούν περισσότερο σχετικά με τις οικονομίες της Ισπανίας και της ευρωζώνης. Ο μέσος όρος των εκτιμήσεων είναι 1,7% και 0,6% αντίστοιχα. Για τις υπόλοιπες εκτιμήσεις, η Βρετανία αναμένεται να έχει τη μεγαλύτερη αύξηση τιμών το 2013, με μέση πρόβλεψη 2.7%. Οι τιμές στην Ιαπωνία προβλέπεται να αυξηθούν οριακά, αλλά οι προσδοκίες για την επόμενη χρονιά είναι μία αύξηση 1,8%, μετά την υπόσχεση της Τράπεζας της Ιαπωνίας  να τονώσει την οικονομία με 1,4 τρισεκατομμύρια δολάρια, στην αναζήτησή της να πετύχει πληθωρισμό 2% σε περίπου δύο χρόνια.

Το αυθεντικό άρθρο βρίσκεται στην ιστοσελίδα του The Economist.

Κατώτατος μισθός

Αυτή την εβδομάδα η βρετανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι, από τον Οκτώβριο, ο κατώτατος μισθός θα αυξηθεί κατά 12p σε £ 6,31 ($ 9,66) ανά ώρα. Οι χαμηλόμισθοι εργαζόμενοι της Βρετανίας θα χαιρετίσουν την απόφαση : ο κατώτατος μισθός, προσαρμοσμένος με τον πληθωρισμό και την αγοραστική δύναμη της στερλίνας, έχει μειωθεί κατά τα τελευταία πέντε χρόνια. Το ίδιο ισχύει και για μία ομάδα χωρών (κυρίως στην περιφέρεια της ζώνης του ευρώ). Η Αμερική επίσης σχεδιάζει την αύξηση του ομοσπονδιακού κατώτατου μισθού κατά 24%, που μπορεί να βοηθήσει περίπου 15 εκατ. εργαζόμενους. Δεν υπάρχει καμία συναίνεση μεταξύ των οικονομολόγων σχετικά με τις επιπτώσεις του κατώτατου μισθού. Αρχικά ανέμεναν ότι η σταθεροποίηση, και σε πολλές περιπτώσεις, η αύξηση της τιμής των ανειδίκευτων εργαζομένων θα μείωνε τη ζήτηση για αυτούς, και ως εκ τούτου τις θέσεις εργασίας. Ωστόσο, μερικές έρευνες υποδεικνύουν ότι μία σωστά ρυθμισμένη οροφή μισθών μπορεί να έχει μόνο μια μικρή αρνητική επίδραση στην απασχόληση. Θα πρέπει, όμως, να καθοριστεί με προσοχή : πολύ χαμηλή και το αποτέλεσμα δεν θα είναι αισθητό, πολύ υψηλή και θα χαθούν θέσεις εργασίας. Προτείνεται ότι, εάν βρεθεί η σωστή ισορροπία, τότε οι εργοδότες θα εξοικονομήσουν χρήματα με άλλο τρόπο. Τα κόστη πρόσληψης, για παράδειγμα, είναι πιθανό να πέσουν, γιατί ελάχιστοι μισθοί τείνουν να μειώσουν το εισόδημα των εργαζομένων.

Το πρωτότυπο άρθρο μπορείτε να το βρείτε στην ιστοσελίδα του The Economist.

Οι παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες

Οι παγκόσμιες αμυντικές δαπάνες μειώθηκαν κατά 0,5% σε 1,75 τρισεκατομμύρια δολάρια πέρυσι. Αυτή είναι η πρώτη ετήσια πτώση από το 1998, σύμφωνα με τα νέα στοιχεία του Διεθνούς Ινστιτούτου Ειρηνικών Ερευνών της Στοκχόλμης, ένα think-tank. Αν και η Αμερική εξακολουθεί να δαπανά το μεγαλύτερο κομμάτι του παγκόσμιου συνόλου και 69% περισσότερο σε πραγματικούς όρους από ό,τι το 2001, το μερίδιό της έχει πέσει κάτω από το 40% για πρώτη φορά από το 1991. Πράγματι, από την ύφεση του 2008, οι δαπάνες έχουν μειωθεί κατά 10% σε 20 από τις 37 χώρες της Δυτικής και Κεντρικής Ευρώπης. Αντίθετα, η Ρωσία αύξησε τις δαπάνες κατά 16% το 2012 και περαιτέρω αυξήσεις σχεδιάζονται για το 2015. Η Ρωσία και η Αμερική ξόδεψαν το 4,4% του Α.Ε.Π. η κάθε μία, σημαντικά υψηλότερο από τον παγκόσμιο μέσο όρο του 2,5%, αλλά πολύ χαμηλότερο από εκείνο της Σαουδικής Αραβίας, στο 8,9%. Κατά την τελευταία δεκαετία ο στρατιωτικός προϋπολογισμός της Κίνας έχει αυξηθεί κατά 175%, η μεγαλύτερη αύξηση από οποιαδήποτε από τις χώρες που φαίνονται στο διάγραμμα, αν και αυτό εξακολουθεί να αντιπροσωπεύει μόνο το 2% του Α.Ε.Π.

Το αυθεντικό άρθρο θα το βρείτε στην ιστοσελίδα του The Economist.